مترسک عزیزم

یک سال است آبپاشت را زمین نگذاشته ای.

یک سال است که زل زده ای به کرت های ما.

و یک سال است که شاهد آمدن ها و رفتن های مایی.

اسم تک تک ما را خوب می دانی:

سپید، مهندس،انت،فرشته،مروارید،ملیکا،سپیده،مژده،

، آرزو،ستاره سهیل،ستاره،رویا،سارا،الهه،

میلاد،مهدی،فکر کن (نا بینا)،مریم گل همیشه عاشق،،ندا

زهرا (گل یاس)،سحر،هدی، ندی،میترا،

زهرا (ریرا)،فاطمه سارا،فاطیما ،لیلی،عطیه،تنها،بینا،

و ما ( گلک – عاطفه) !!!

یه عده مون همیشه دوروبر تو پلاس بودیم

 و یه عده مون فقط از دور بهت لبخند زدیم.

یه چیزی رو خوب می دونم

اونم اینکه همه مون تا همیشه دوست داریم.

امروز تولد تو بود.

خواستم واست هدیه بخرم.

یکی گفت واسه مترسکت قلب ببر.

نگاش نکردم.

آخه چه طوری میشه به چشمای کسی نگاه کرد

که تا به حال نفهمیده

من توی تمام بیقرای هام

 سرم رو سینه تو بوده و

با صدای تپش های قلب همیشه عاشق تو

آروم شدم

و خوابیدم.

مترسکم

دوست دارم.