۱) اين سرنوشت هم چيز عجيبيه ها! الان دارم سرنوشت قطره هاي بارون رو بررسي مي كنم! بعضي هاشون مستقيم با مخ مي خورن زمين! بعضي ها مي افتن توي آب. بعضي ها مي افتن روي انتهايي ترين برگ درخت و يكي يكي از پله برگ ها ميان پايين. بعضي ها روي شيرووني سرسره بازي مي كنن. اما ازهمه با حال تر اين قطره هايين كه مي افتن روي كابل برق. بعد روي شيب كابل سر مي خورن ميان پايين تر. بعد مي خورن به يه دونه برگ و ميرن روش. از روي دو سه تا برگ ميان پايين. بعدش روي يه بوته گل. بعدش هم لاي سنگهاي روي زمين گم ميشن! يه ساعته نشسته م نگاشون مي كنم. سرم هي ميره بالا و با يه قطره ديگه مياد پايين! 
جالبه!
۲) همشهري جواني كه با خودم آوردم اشتباهه! 
يعني مال هفته پيشه! حالم گرفته شد! مجبورم برم مقشام رو بنويسم! 
۳) همش مي گم بابا اين موهاش زيادي بلند شده. هم ميره توي چشم خودش هم توي چشم من!
ميگن خب فردا يه فكري براش مي كنيم. ديدم سه چهار تا از اين فرداها گذشت يادشون رفت ، منم خودم دست به قيچي شدم و موهاش رو مصري زدم! 
خيلي باحال شد. همه كف كرده بودن از هنر آرايشگري من! 
نشونه ش هم اينكه هر كس اومد تو گفت اين درخت بيدتون چه خوشگل شده! تازه صاحب خونه هم پرتم نكرد بيرون!
۴) دچار يعني عاشق؟!
مطمئن نيستم! يعني بودم ، الان يه دفعه شك كردم!
۵) آسمون كلا پديده جالبيه! وقتي ديوونه ميشه همه دنيا رو هم با خودش ديوونه ميكنه! ولي فكر كنم دريا از همه بيشتر پايه ديوونگي آسمونه. از صدف هايي كه پرت مي كنه توي صورت ساحل و دوباره چنگ ميزنه برشون ميداره و دوباره پرت مي كنه و.... معلومه! 
۶) هر كس دلش واسه جنون واژه ها تنگ شده ، حتما بره سراغ : شاهدخت سرزمين ابديت / آرش حجازي / انتشارات كاروان.
*ديدم كه توي كامنت دوني به "زهير" هم اشاره شده بود. خوندنش مي تونه جزو تجربيات مهم و مفيد و كمياب باشه به شرطي كه كنتراست فكري بالايي داشته باشي. 
